دسته‌بندی‌ها

  • منتشر شده در یکشنبه ۱۳۹۹/۱۲/۳
به بازیکنی که در پست دفاعی بازی می کند چه می گویند

به بازیکنی که در پست دفاعی بازی می کند چه می گویند را از سایت نکس ایران دریافت کنید.

مدافع

به بازیکنی که در پست دفاعی بازی می کند چه می گویند

مدافع بازیکنی است که در پشت هافبک‌ها قرار دارد و مهم‌ترین و اولین هدفش پشتیبانی از دروازه‌بان است. وظیفهٔ اولیهٔ او جلوگیری از گلزنی حریف است. به‌طور عمده در فوتبال مدرن چهار نوع مدافع تعریف می‌شود: مدافع میانی (به انگلیسی: Centre-back)، مدافع پوششی (به انگلیسی: Full-back)، مدافع جلوزن (به انگلیسی: Sweeper) و مدافع کناری (به انگلیسی: Wing-back) که در واقع می‌توان به نوعی مدافع جلوزن و کناری را به‌ترتیب نمونه پیشرفته‌تر مدافع میانی و پوششی دانست. استفاده از مدافع میانی و پوششی در فوتبال مدرن تقریباً ضروری است در حالی که جلوزن و مدافع کناری فقط در برخی از سیستم‌ها یا برخی از زمان‌های بازی استفاده می‌شوند.

مدافع میانی[ویرایش]

مدافع میانی یا دفاع وسط یا دفاع آخر بازیکنی است که وظیفه اصلی آن، ناکام گذاشتن بازیکنان رقیب، به‌ویژه مهاجم اول (مهاجم نوک) در گل‌زنی است که وی این کار را با استفاده از جلوگیری از شوت‌زنی و پاس‌کاری، ایجاد مزاحمت و یارگیری انجام می‌دهد.

از آن‌جا که در فاز دفاعی، مدافع میانی نزدیک‌ترین بازیکن (غیر از دروازه‌بان) به دروازه است در آفسایدگیری و هدایت تیم از عقب، نقش مهمی دارد، بنابراین یک مدافع میانی می‌تواند خط دفاعی را با خود همراه کند، در مواقع آفسایدگیری آن را جلو بیاورد یا هنگامی که تیم مقابل در فاز هجومی قرار دارد، خط دفاعی را به دروازه خودی نزدیک کند.

هنگامی که توپ به مدافع میانی می‌رسد، بسته به موقعیتی که در آن قرار دارد یا به زیر توپ می‌زند یا با پاس‌های کوتاه هم‌تیمی‌های خود را صاحب توپ می‌کند، چنانچه حمله تیم حریف گسترده و با نفرات زیاد باشد احتمالاً به زیر توپ خواهد زد ولی اگر بخواهد یک ضد حمله را شروع کند به بازیکنان دیگر پاس خواهد داد.

در جریان معمول بازی گل زدن یک مدافع میانی، کمی دور از انتظار است، با این حال ممکن است مدافع میانی‌ها روی ضربات کرنر یا دیگر توپ‌های ارسالی به گل برسند یا ممکن است خودشان زننده ضربه ایستگاهی یا پنالتی باشند که منجر به گل شود.

در فوتبال مدرن امروز معمولاً از دو یا سه مدافع به عنوان مدافع میانی استفاده می‌شود، به عنوان مثال در سیستم‌های ۴-۲-۳-۱، ۴-۳-۳، و ۴-۴-۲ همواره از دو مدافع میانی استفاده می‌شود.

همچنین به‌طور کلی دو راهبرد اصلی دفاعی برای مدافع میانی‌ها وجود دارد:

مدافع جلوزن[ویرایش]

مدافع جلوزن یا سوییپر یا لیبرو[پانویس ۱] مدافع‌ای است که معمولاً در فضای بین مدافع میانی و دروازه‌بان را پوشش می‌دهد،[۱] و دارای قد بلند و قدرت بدنی بالاست و وظیفهٔ اصلی آن دور کردن ضربات و پاس‌های مهاجمین حریف است. این پست احتمالاً برای نخستین بار در سیستم کاتناچیو که در دههٔ ۶۰ و در ایتالیا بنیان‌گذاری شده‌است، استفاده شده‌است که طی آن سوییپرهای کاملاً دفاعی در اطراف محوطه جریمه به بازپس‌گیری توپ‌های لو رفته، رویارویی با مهاجمان حریف (که از خط دفاع عبور کرده‌اند) و در صورت لزوم دابل مارک کردن (اضافه شد به مدافعین برای ایجاد موقعیت دو به یک) می‌پرداختند و از آن‌جا که آزادی عمل بیشتری نسبت بازیکنانی که یارگیری می‌کردند، داشتند به بازیکن این پست لیبرو (به ایتالیایی: libero) هم می‌گویند که در زبان ایتالیایی یک واژه به معنی «آزاد» است. خود واژه سوییپر (به انگلیسی: Sweeper) نیز در زبان انگلیسی به معنی «رفتگر» است که نشان می‌دهد این بازیکن مسئول دفع توپ از اطراف محوطه جریمه است.

به‌دلیل منطقه بازی بازیکن سوییپر، انتظار می‌رود بتواند یک ضدحمله را پی‌ریزی کند، به‌همین علت باید توانایی‌هایی از جمله حفظ توپ و دقت پاس بهتری نسبت به مدافعان میانی که بیشتر توانایی آن‌ها به کارهای دفاعی محدود می‌شود داشته‌باشد.

از جمله سرشناس‌ترین بازیکنانی که در این پست بازی کرده‌اند می‌توان به فرانتس بکن‌باوئر، گائتانو شیره‌آ، فرانکو بارزی و ماتیاس سامر اشاره کرد.[۲][۳][۴][۵]همچنین نمونه بارز استفاده از سوییپر در فوتبال مدرن، اتو ریهاگل است که توانست با استفاده از ترایانوس دلاس به‌عنوان سوییپر در تیم ملی فوتبال یونان به قهرمانی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ برسد.

مدافع پوششی[ویرایش]

مدافع پوششی بازیکنی است که منطقه گسترده‌ای از دفاع را پوشش می‌دهد[۶] ولی بیشتر به کناره‌ها تمایل دارد. تعداد و نحوهٔ عملکرد مدافعان پوششی کاملاً وابسته به سیستم مورد استفاده و شرایط بازی است ولی معمولاً از دو مدافع پوششی در دو سمت دفاع استفاده می‌شود که وظیفه اصلی آن‌ها مانع شدن از عبور توپ و ارسال آن توسط بازیکنان تیم مقابل روی محوطه جریمه است.[۷]

مدافع کناری[ویرایش]

مدافع کناری (به انگلیسی: Full-back) که به دو دسته مدافع راست و مدافع چپ تقسیم‌بندی می‌شود بازیکنی است که دو طرف دفاع را به‌طور تخصصی پوشش می‌دهد[۸] و حتی می‌توان آن را به‌نوعی همان مدافع پوششی با اختیارات و وظایف بیشتر دانست به همین دلیل معمولاً به‌طور همزمان از مدافعین پوششی و کناری تخصصی استفاده نمی‌شود (مثلاً در سیستم ۴-۴-۲ یا ۵-۳-۲ در تصویر). مدافع کناری نسبت به سایر مدافعان باید از قدرت تهاجمی بیشتری برخوردار باشد تا بتواند در مواقعی که تیم به گل نیاز دارد به هافبک‌های کناری و وینگرها کمک کند یا جای آن‌ها بازی کند، همچنین بتواند از نفوذهای بازیکنان کناری تیم حریف جلوگیری کند، به‌همین دلیل باید میزان دوندگی زیادی داشته باشد و مدام طول زمین را طی کند، به همین خاطر است که به مدافعان کناری، پیستون چپ یا پیستون راست هم می‌گویند.[پانویس ۲]

بال تدافعی[ویرایش]

بال تدافعی (به انگلیسی: Wing-back) شکلی مدرن از پست فول بک با وظایف تهاجمی بیشتر نسبت به آن است. آنها در هنگام حمله به مهاجمان اضافه شده و از کناره ها حرکت کرده و سانتر می کنند. البته وظایف دفاعی آنها در رابطه با جلوگیری از حمله بازیکنان کناری حریف پابرجاست. بال تدافعی یکی از فیزیکی ترین پست های فوتبال است.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

منبع مطلب : fa.wikipedia.org

مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

هافبک

به بازیکنی که در پست دفاعی بازی می کند چه می گویند

بازیکن میانه یا بازیکن میانی[۱] (به انگلیسی: Midfielder)، در فوتبال، بازیکنی است که جایگاهش بین مدافع و مهاجم است.[۲] برخی از هافبک‌ها گرایش دفاعی دارند، گروهی در کمربند میانی زمین بازی می‌کنند، گروهی گرایش هجومی دارند و عده‌ای هم به‌عنوان یار آزاد حق بازی در تمام مناطق میانی زمین را دارند.[۳]

اکثر مربیان از حداقل یک بازیکن به عنوان هافبک تخصصی در ترکیب خود استفاده می‌کنند که نقش اصلی آن تخریب بازی‌سازی تیم حریف است در حالی که ممکن است با افزایش تعداد هافبک‌ها نقش‌های تخصصی‌تری بگیرند.[۴]

هافبک میانی[ویرایش]

هافبک میانی (به انگلیسی: Central midfielder) یا هافبک مرکزی بازیکنی است که تقریباً وظایف دفاعی و هجومی وی با هم برابرند، در زمانی که مالکیت توپ در اختیار تیم خودی است، نقش هجومی می‌گیرد و رو به جلو حرکت می‌کند تا توپ را به خط حمله و مهاجمان برساند، همچنین برخی از این بازیکنان توانایی شوت‌زنی دارند و می‌توانند توپ را از پشت محوطه جریمه به سمت دروازه حریف شوت کنند. در حالی که اگر توپ در اختیار تیم رقیب باشد به عقب بر می‌گردند تا به مدافعان کمک، و در توپ‌گیری شرکت کنند.

این هافبک‌ها معمولاً بیشترین آمار پاس صحیح را در هر مسابقه دارند و عموماً با پاس تو عمق مهاجمان را صاحب توپ می‌کنند.

در سیستم ۴-۴-۲ معمولاً از دو هافبک میانی استفاده می‌شود.[۵]

هافبک کامل[ویرایش]

یا باکس تو باکس (به انگلیسی: Box-to-box midfielder) که در دسته هافبک‌های میانی قرار می‌گیرد بازیکنی است که ناحیه وسیعی از زمین را پوشش می‌دهد، یعنی می‌تواند تقریباً در همهٔ حد فاصل بین دو محوطه جریمه زمین بازی کند،[۶] این دسته از هافبک‌ها نسبت به سایر بازیکنان نقش‌های عمومی‌تری دارند و باید همه یا قسمتی از توانایی سایر هافبک‌ها را هم داشته‌باشند.[۷]

استفاده از بازیکنی به عنوان هافبک کامل بیشتر تا قبل از دهه ۸۰ کاربرد داشت و به تدریج با تخصصی تر شدن نقش هافبک‌ها و رایج شدن سیستم‌های چهارخطی به جای سه‌خطی، تعداد این بازیکنان، کمتر و کمتر شد.[۸]

هافبک کناری[ویرایش]

هافبک کناری (به انگلیسی: Wide midfielder) که به دو دستهٔ هافبک چپ و هافبک راست تقسیم‌بندی می‌شود، وظیفه‌اش برقراری تعادل میان خط حمله و دفاع است و شبیه هافبک میانی عمل می‌کند، با این تفاوت که بیشتر به کناره‌های زمین (چپ یا راست) گرایش دارد (یعنی کمی جلوتر از دفاع کناری و عقب‌تر از وینگر) و برخلاف هافبک میانی، به جای پاس تو عمق بیشتر از طریق سانتر از جناحین مهاجمان را صاحب توپ می‌کند.[۹]

از هافبک کناری معمولاً در سیستم‌های ۴-۴-۲ یا ۴−۴−۱−۱ یا ۴−۵−۱ استفاده می‌شود.[۱۰] و از آنجا که هافبک‌های کناری معمولاً جلوتر از دفاع کناری و عقب‌تر از وینگر بازی می‌کنند، ممکن است به‌جای این دو پست هم مورد استفاده قرار بگیرند یا پس از مدتی به‌طور تخصصی در این پست‌ها بازی کنند، همان‌طور که بسیاری از دفاع‌های کناری یا وینگرها پس مدتی به‌طور تخصصی در پست هافبک میانی بازی می‌کنند.

هافبک نگه‌دارنده[ویرایش]

هافبک نگه‌دارنده (به انگلیسی: Holding midfielder) به هافبکی می‌گویند که بیشتر گرایش دفاعی دارد و معمولاً در نزدیکی خط دفاعی بازی می‌کند، در حالی که ممکن است بسیاری از هافبک‌های تیم در فاز هجومی باشند، هافبک‌های نگه‌دارنده معمولاً در نیمه زمین خودی حضور دارند[۱۱] تا مانع بازی‌سازی و شوت‌زنی تیم حریف شوند و از ضد حملات احتمالی آن‌ها جلوگیری کنند.

مسئولیت این بازیکنان در هنگام حمله نیز معمولاً این است که بیشتر با پاس‌های کوتاه، سایر بازیکنانی که توان هجومی بیشتری دارند را صاحب توپ کنند، اما ممکن است بسته به استراتژی تیم وظایف دیگری نیز برای آن‌ها تعریف شود.[۱۲]

هافبک دفاعی[ویرایش]

هافبک دفاعی یا تخریبگر (به انگلیسی: Holding midfielder) [۱۳] دفاعی‌ترین هافبک است که تقریباً همهٔ خصوصیات یک مدافع را دارد، با این تفاوت که کمی جلوتر از خط دفاعی بازی می‌کند و هدف اصلی آن بیشتر دفاع از دروازه خودی است تا حمله به دروازه رقیب[۱۴][۱۵][۱۶]

به عنوان نمونه برای این پست می‌توان از ادگار داویدز و کاسمیرو نام برد

هرچند معمولاً برای این پست از هر دو عبارت هافبک دفاعی و تخریبگر استفاده می‌شود ولی هافبک دفاعی تفاوت‌هایی نیز با تخریبگر دارد، که مهمترین این تفاوت‌ها در این‌است که تخریبگر لزوماً باید از توانایی‌های فیزیکی و قدرت بدنی بالا برخوردار باشد در حالی که یک هافبک دفاعی می‌تواند کوتاه قامت ولی جنگنده باشد،[۱۳] تفاوت دیگر در این است که هافبک دفاعی از توانایی‌های تکنیکی و پخش توپ بیشتری برخوردار است و حتی می‌تواند در مواقعی به عنوان هافبک میانی کاذب به بازی گرفته شود.[۱۷][۱۸]

بازی‌ساز عقب‌نشین[ویرایش]

بازی‌ساز عقب‌نشین یا رجیستا[۱۳] یک هافبک نگه‌دارنده است که تخصص آن بازی‌سازی و پخش کردن توپ و انتقال توپ از دفاع به حمله است،[۱۹] این هافبک پس‌از توپ‌گیری حرفه‌ای‌تر از هافبک‌های دفاعی، پاس‌کاری می‌کند، هرچند ممکن است پا به توپ شود، توپ را به هافبک‌های کناری یا میانی بسپارد یا خودش پاس تو عمق بدهد.

هافبک هجومی[ویرایش]

هافبک هجومی (به انگلیسی: Attacking midfielder) بازیکنی است که جلوتر از هافبک میانی و عقب‌تر از مهاجمان بازی می‌کند و مسئول اصلی حملات تیم است.[۲۰]

این بازیکنان که معمولاً شماره ۱۰ تیم را بر تن دارند، می‌توانند بسته به موقعیت توپ و شرایط حمله به چپ و راست نیز منتقل شوند ولی مکان اصلی آن‌ها وسط و پشت مهاجمان است[۲۱][۲۲] و به همین علت معمولاً در تشکیل مثلث‌های هجومی یا یک-دوها نقش دارند.

هافبک‌های هجومی معمولاً سعی می‌کنند که خود یا هم‌تیمی‌های خود را در موقعیت گل‌زنی قرار دهند، به همین دلیل است که هافبک‌های هجومی معمولاً آمار پاس گل زیادی دارند.[۳]

۱۰ کاذب[ویرایش]

[پانویس ۱]

۱۰ کاذب یا وینگر مرکزی که در ایران بیشتر با عنوان مهاجم کاذب شناخته می‌شود، یک پست جدید در فوتبال است که در طی سالیان اخیر موسوم به فوتبال مدرن، ابداع شده‌است و در تیم‌هایی که از مهاجم تخصصی استفاده نمی‌کنند، هافبک هجومی یا وینگر در مواقعی نقش مهاجم می‌پذیرد، در واقع این روش برای تیم‌هایی مفید است که استراتژی اصلی آن‌ها مالکیت توپ و پاس‌کاری زیاد(تیکی تاکا)است چرا که مهاجم کاذب تنها در مواقعِ حملهِ جدی یک مهاجم است و در سایر دقایق می‌تواند به گردش توپ کمک کند، به عنوان مثال ویسنته دل بوسکه با تیم ملی فوتبال اسپانیا توانست با استفاده از این استراتژی، که در آن سسک فابرگاس یا آندرس اینیستا نقش مهاجم کاذب را داشتند، قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ شود.[۲۳]

وینگر[ویرایش]

وینگرها هجومی‌ترین و گلزن‌ترین هافبک‌ها هستند تا جایی که حتی عده‌ای آن‌ها را در پست مهاجم دسته‌بندی می‌کنند یا آن را مساوی مهاجم کناری می‌دانند، چرا که معمولاً یک وینگر یا با مهاجم نوک در یک خط قرار دارد یا کمی از آن عقب‌تر است، هرچند معمولاً سهمی زیادی از گل‌های هر تیم را وینگرها به ثمر می‌رسانند ولی وظیفه اصلی آن‌ها گل‌زنی نیست، بلکه معمولاً با پاس روبه جلو/عقب یا فرار از کناره‌ها مهاجم نوک را در موقعیت گل‌زنی قرار می‌دهند، اگرچه در فوتبال سنتی این نقش تهاجمی کمتر بوده، و وینگرها همچون هافبک‌های کناری بیشتر سانتر از جناحین می‌کردند ولی در فوتبال مدرن حتی از مهاجمان تخصصی هم در این پست استفاده می‌شود؛ مثلاً خوزه مورینیو در رئال مادرید از رونالدو و دی‌ماریا یا یوپ هاینکس در بایرن مونیخ از روبن و ریبری به عنوان وینگر استفاده می‌کردند. آنها به بازی‌سازی، شوت‌زنی، سانتر برای مهاجم نوک و ایجاد موقعیت می‌پردازند و به خوبی دریبل‌زنی می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

منبع مطلب : fa.wikipedia.org

مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

تعریف پست ها و وظایف آنها در فوتبال

دروازبان

در بازی فوتبال به کسی که برای نگهداری و محافظت از دروازه می‌کوشد و مانع ورود توپ به داخل آن می‌شود دروازه‌بان می‌گویند. دروازبان تنها بازیکنی است که می‌تواند از دستانش برای گرفتن توپ استفاده کند.(البته فقط در محوطه مشخص شده یا به اصطلاح محوطه 18 قدم)

وظایف دروازبان:

بهترین دروازه بانها فرز و چالاک هستند و واکنشهای سریعی دارند. به عنوان یک دروازه بان وظیفه اصلی شما جلوگیری از ورود توپ به دروازه است. هنگام نجات دروازه همه قسمتهای بدن می توانند مورد استفاده قرار گیرند. اما قسمت مهم همیشه دستهایتان خواهد بود. هنگام گرفتن یک توپ بلند دستهایتان را با انگشتان باز و شستهای به هم چسبیده  به شکل w در آورید. ساعد شما طوری باید خم شده باشد که قدرت توپ را بگیرد.

متوقف کردن توپ

یک دروازه بان همیشه باید برای گرفتن توپهای بلند پرش کند. اگر نتوانستید شوت بلند را دریافت کنید با مشتهای خودتان توپ را به بیرون بزنید. برای شوتهایی که بالا تر از سینه هستند بدنتان را روبروی توپ قرار دهید دستان خود را به شکل یک فنجان به دور توپ حلقه کنید و توپ را بگیرید و در مورد شوتهایی که غیر قابل دسترس هستند شیرجه بزنید و به کف دست طوری زاویه بدهید تا توپ از کنار تیر عمودی یا افقی به بیرون فرستاده شود. دروازه بانان برای متوقف کردن توپ نیاز به پیش بینی مسیر حرکت توپ و انجام حرکات سریع دارند.

دستورات دروازه بان

یک دروازه بان باید به بازیکنان دفاع دستورات لازم را بدهد. دانستن این که بازیکنان دفاع چه موقع توپ را باید به عقب و به سمت دروازه بان پاس بدهند اهمیت زیادی دارد.

بازی موقعیتی

چون دروازه بان همیشه بین توپ و گل قرار دارد لازم است که همیشه بر روی توپ متمرکز باشد. اگر یک مهاجم به طرف دروازه ضربه می زند تنگ تر کردن زاویه بسیار اهمیت دارد. این بدین معنی است که کم کم به طرف توپ حرکت کرده و قسمت کمتری از دروازه را در مقابل مهاجم قرار دهید.

خصوصیات دروازبان:

کیفیت های بدنی : اندازه و قدوقواره مناسب ـ چابکی ـ عکس العمل و سرعت انفجاری ـ مهارت های پرشی ـ انعطاف پذیری

کیفیت های تکنیکی مورد نیاز : دستانی مطمئن ـ تکنیک خوب روی خط دروازه و در هوا ـ مهارت در بازی با پا

کیفیت های تاکتیکی مورد نیاز : انتخاب در جایگیری حرکات ـ تخمین زننده خوب ـ پخش و توزیع کننده خوب

کیفیت های ذهنی مورد نیاز : شخصیت ـ اعتماد به نفس ـ آرام و خونسرد ـ دارای تمرکز

 .......................................................................................................................................................

 مدافع:

مدافع بازیکنی است که در پشت هافبک‌ها قرار دارد و اولین هدفش پشتیبانی از دروازه‌بان است. وظیفهٔ اولیه او جلوگیری از حریف است برای گل زدن.

وظایف مدافع:

بعنوان یک مدافع وظیفه شما متوقف کردن مهاجمان حریف بدست آوردن توپ و شروع یک حمله جدید برای تیم خودتان است. انجام این وظیفه وحدت افراد تیم را می طلبد.

سد راه کردن بوسیله تکل

دو نوع تکل اصلی وجود دارد: تکل سرخوردنی و تکلی که مانع حرکت بازیکن حریف می شود. برای انجام این نوع تکل قبل از اینکه بازیکن حریف بتواند پاس دهد به توپ حمله کنید از تمام وزن خود استفاده کنید و داخل پا را تا جاییکه ممکن است نزدیک توپ ببرید. شما باید پا را در همان موقعیت قرار دهید تا بتوانید توپ را بعد از انجام تکل بدست آورید. (همیشه هنگام تکل کردن به توپ نگاه کنید)

تکل سرخوردنی

یک تکل سرخوردنی موفق به زمان سنجی مناسب نیاز دارد. این تکل بیشتر از آنکه بتواند توپ را دریافت کند آن را از بازیکن حریف دور می کند. هنگامی که بازیکن حریف توپ را در اختیار دارد به طرف او بدوید و روی زمین سر بخورید . هنگامی که یک پا را به طرف توپ می برید پای دیگر خود را خم کنید. سعی کنید تا پریدن خود را زمان بندی کنید سپس هنگامی که در حداکثر ارتفاع هستید به توپ ضربه بزنید.

تمرکز کردن

تمرکز شامل ایستادن نزدیک بازیکنان حریف برای جلوگیری از پاس دادن و شوت یا دریافت توپ بوسیله آنها است . هنگامی که بر روی بازیکن دیگر تمرکز دارید مهم این است که بین بازیکن و دروازه قرار گیرید مهاجم سعی می کند که از دست شما فرار کند پس شما باید بدانید که توپ کجاست و بازیکن قصد رفتن به کدام منطقه را دارد.

سر زدن تدافعی

یک سرزن مدافع باید توپ را تا جاییکه ممکن است دور کند. زمان دویدن و پرش اهمییت زیادی دارد برای زدن ضربه سر محکم تر با ارتفاع بیشتری به هوا بپرید هر چه ارتفاع بیشتر باشد بهتر است. یادتان باشد که برای زدن توپ به سمت بالا از پیشانی استفاده کنید و همیشه از نیمه تحتانی توپ ضربه بزنید.

خصوصیات مدافع:

مدافعین کـــــناری چپ و راست:

کیفیت های بدنی :سرعت در استقامت ( هوازی و غیر هوازی )ـ سرعت انفجاری

کیفیت های تکنیکی مورد نیاز : تکنیک دفاعی ـ تکل کننده ـمهارت در دریافت توپ و کیفیت خوب در ارسال پاس ـ حرکت با توپ

کیفیت های تاکتیکی مورد نیاز : استقرار و جایگیری ـ زمان بندی عمل ـ شرکت در بازی حمله ای ـ تطبیق پذیر بودن در حمله

کیفیت های ذهنی مورد نیاز :دارای روحیه تهاجمی و در گیری ـ بااراده و مصمم ـ اعتماد به نفس

مدافعین مــــــرکزی:

کیفیت های بدنی : قد ـ توان عضلانی و مهارت های پرشی ـ سرعت ـ تحرک و جنبش

کیفیت های تکنیکی مورد نیاز : قطع کننده و مانع ـ کنترل توپ در یک نبرد تن به تن ـ قدرت سرزدن ـ پاسهای بلند و کوتاه

کیفیت های تاکتیکی مورد نیاز : تخمین زدن ـ جایگیری ـ یارگیری ـ بازی پوشش و حمایت

کیفیت های ذهنی مورد نیاز : به صورت فطری رهبر باشدـ هدایت کننده ـ خونسرد و توانائی در آرام ماندن ـ مشوق

..........................................................................................................................................................

هافبک/بازیکن میانه:

هافبک یا بازیکن میانه بازیکنی است که جایگاهش بین پدافندگر(مدافع) و مهاجم است(در شکل با رنگ آبی نشان داده‌شده‌است). وظیفهٔ اصلی آن‌ها بی بهره کردن تیم حریف از توپ است(که معمولا با تکل انجام می‌شود)٫ تا توپ را به تصرف خود درآورند و برای مهاجمان خودی بفرستند.

وظایف هافبک/بازیکن میانه

بازیکنان خط میانی اغلب به ژنرالها و فرماندهان زمین مشهور هستند چون بازی آنها بر تمام مناطق زمین تاثیر می گذارد. این بازیکنان ممکن است به بازیکنان حمله  یا مدافعان کمک کنند. بازیکنان خط میانی آزاد هستند تا در مواقع لزوم در همه جای زمین حضور داشته باشند.

کنترل توپ

تسلط بر توپ اهمیت زیادی دارد. به کنترل در آوردن توپ در یک حرکت به بازیکن خط میانی اجازه می دهد که توپ را با دقت بیشتری پاس دهد. برای کنترل توپهای بلند آن را روی سینه آرام کنید.

حبس کردن توپ

یکی از راههای مهم کنترل توپ حبس کردن آن است. این کار شامل متوقف کردن توپ بین کف پا و زمین می شود هنگامی که توپ به طرف شما می آید پای خود را از زمین بلند کنید و اجازه دهید تا توپ در زیر پای شما قرار گیرد. نگاه کردن به توپ و زمان بندی بسیار اهمیت دارد.

پاسهای بلند

هنر یک بازیکن خط میانی دانستن این است که در چه مواقعی باید به یارانش پاس بلند و در چه مواقعی پاس کوتاه بدهد. پاس بلند می تواند یک ضربه برای خودتان و دویدن به طرف توپ در زاویه باشد. برای ارتفاع دادن به توپ پای خود را عقب ببرید وبا روی پا به توپ ضربه بزنید.

پاسهای کوتاه

برای دادن پاس دقیق به بازیکن هم تیمی خود از داخل پا استفاده کنید پای دیگر را در نزدیکی پای ضربه زننده قرار دهید و چشمهایتان روی توپ باشد. توپ را از وسط و با ارتفاع پایین بزنید توپ در جهتی که شما انتظار دارید می رود و باید درست در جلوی هم تیمی شما قرار بگیرد. پای خودتان را از مفصل ران به بیرون بگردانید و از قسمت داخلی پا برای پاس دادن استفاده کنید.

دریبل کردن

یکی از هیجان آورترین صحنه های یک مسابقه فوتبال تماشای عبور بازیکن از بازیکن حریف بوسیله دریبل کردن است. این کار نیاز به مهارت زیادی دارد. وقتی دریبل می کنید مهم این است که کنترل توپ را در اختیار داشته باشید تا در هر زمان بتوانید جهت خود را تغییر دهید. توپ همیشه باید در جلوی پای شما قرار داشته باشد که شما بتوانید با استفاده از داخل و خارج پا ضربات آرامی به توپ بزنید. اگر شما با بازیکن حریف مواجه شدید توپ را به یک جهت حرکت دهید وقتی که حریف به آن طرف آمد از طرف دیگر عبور کنید. از قسمت بیرونی پا برای بردن توپ به طرفین استفاده کنید. با استفاده از قسمت داخلی پا توپ را کمی به جلو حرکت دهید. بوسیله یک ردیف مخروط پلاستیکی دریبل کردن را تمرین کنید. توپ را زیاد از خود دور نکنید. دریبل کردن ماهرانه حریفان را گیج و تکل کردن برای آنها را مشکل می کند.

خصوصیاتهافبک/بازیکن میانه:

هافبک دفــــــاعی

کیفیت های بدنی : استقامت ( هوازی ) ـ قدرت ـ تحرک و جنبش 

کیفیت های تکنیکی مورد نیاز : تکنیک دفاعی ـ پاس دادن ـ دریافت تو پ و کنترل ـ دریبل کردن توپ به کنار جهت توزیع آن به جلو زمین

کیفیت های تاکتیکی مورد نیاز : استقرار و جایگیری ـ تخمین زدن ـ پرش کردن

کیفیت های ذهنی مورد نیاز : کیفیت های فریب دادن ـ فروتن و افتاده ـ روحیه تعاون و همکاری ـ بااراده و مصمم.

هافبکهای کـــــناری راست و چپ

کیفیت های بدنی : استقامت ( هوازی و غیر هوازی )ـ سرعت

کیفیت های تکنیکی مورد نیاز : حرکت کردن با توپ ـ دریبل کردن ـ سانتر کردن ـ شوت زدن

کیفیت های تاکتیکی مورد نیاز : برگشت برای دفاع کردن ـ شرکت در حمله ـ پرس کردن ـ شرکت در درگیری ها و پیروزی در آن

کیفیت های ذهنی مورد نیاز : دارای روحیه بخشنده ـ بااراده و مصمم ـ دارای تمرکز ـ میل و اراده در پذیرش ریسک

 فوروارد/مهاجم:

فورواردها یا مهاجمان بازیکنانی هستند که در نزدیک ترین ردیف به دروازهٔ حریف بازی می‌کنند که مسئولیت گل زدن را دارند.

وظایف فوروارد/مهاجم:

غیر از سر زدن و شوت کردن توپ یک مهاجم نیاز دارد یاد بگیرد که در زمان درست در موقعیت درست قرار داشته باشد. مهاجم باید پاسها را پیش بینی کند و در زمان درست به آن موقعیت برود تا حریفان را سر در گم کند.

جا گذاشتن حریف

یک بازیکن بزرگ فضایی را برای خود ایجاد می کند که بوسیله بازیکن حریف مراقبت نشود. برای انجام این کار تغییر جهت دادن مهم است یا وقتی مشغول دویدن هستید ناگهان بایستید این کار برای گیج کردن بازیکن حریف مفید است. یک زمان ممکن است که شما از چنگ بازیکن حریف بگریزید توپ باید قبل از اینکه حریف آن را بدست آورد به شما برسد. مهم است بخاطر داشته باشید یک بازیکن در 90 دقیقه به طور متوسط فقط 3دقیقه توپ را در اختیار دارد. پس کارهای زیادی می توان بدون توپ انجام داد. توپ را به یک طرف حرکت دهید و هنگامی که مدافع به همان جهت حرکت کرد توپ را از کنار آن عبور دهید. هنگامی که بازیکن حریف برای تکل کردن حرکت می کند چشمهایتان روی توپ حریف باشد.

سر زدن تهاجمی

در مقابل سرزن مدافع سرزن مهاجم سعی می کند که توپ را به درون گل وارد کند. شما باید برای سر زدن از پایین توپ محکم به آن ضربه بزنید این بدین معنی است که شما باید به بدن خود حالت ارتجاعی دهید تا بلندتر بپرید. سعی کنید که توپ را به نزدیکی خط دروازه بفرستید چون در این حال مهار کردن توپ بوسیله دروازه بانان مشکل تر خواهد بود. مانند سرزدن تدافعی همیشه پیشانی مورد استفاده قرار می گیرد و مهم این است که توپ را با اطمینان بزنید نه اینکه امیدوارانه فقط به هوا بپرید.

شوت زدن

چه بخواهید توپ را به بیرون محوطه جریمه بفرستید یا اینکه بخواهید شلیکی کنید که تور دروازه را پاره کند اگر شوت کردن بلد نباشید نمی توانید گل بزنید. یک شوت خوب ترکیبی از قدرت و دقت است. برای انجام این کار پای دیگر خود را نزدیک پای شوت کننده قرار دهید و از داخل پا استفاده کنید و توپ را از نیمه زیرین آن شوت کنید. برای کمک به حفظ تعادل دستهای خود را باز کنید.

خصوصیات فوروارد/مهاجم:

کیفیت های بدنی : توان (در درگیری ها ) ـ سرعت ـ سرزندگی ـ چابکی

کیفیت های تکنیکی مورد نیاز : تمام کنندگی ـ کنترل توپ ـ قدرت سرزنی ـ دریبل کردن و فریب دادن

کیفیت های تاکتیکی مورد نیاز : حرکات و تحرک مداوم ـ تغییر مکان دادن ـ دویدن به فضا ـ زمان بندی در عمل

کیفیت های ذهنی مورد نیاز : خودخواه و خود پسند ـ فرصت طلب ـ حیله گر ـ ثابت قدم

منبع:باشگاه فوتبال کوثر شیراز

منبع مطلب : alikhani1373.blogfa.com

مدیر محترم سایت alikhani1373.blogfa.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

جواب کاربران در نظرات پایین سایت

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب

مطالب تصادفی